
Sojusz Katalonii ze Słowianami
W okresie wojny domowej w Kalifacie (1009-1031), Słowianie nawiązali bardzo ścisłą współpracę z Katalonią. Od 1010 zaczęli regularnie zatrudniać Katalończyków do swoich walk przeciwko Berberom. Sojusz ten nie był przypadkowy. Razem z Katalonią Słowianie mieli opanowane całe wschodnie wybrzeże, kontrolując de facto śródziemnomorską wymianę handlową.
W 1010 roku miała miejsce słynna ekspedycja Katalończyków pod wodzą hrabiego Rajmunda Borrella, którzy wygnali Berberów z Kordoby, pozwalając Słowianom odzyskać władzę. Wadih wydaje wówczas rozkaz zamordowania kalifa Muhammada II, którego wcześniej wypromował, i przywraca na tron, już jako swoją marionetkę, kalifa Hishama II. W okresie tym powstaje szereg niezależnych tajf słowiańskich. Katalończycy regularnie odtąd walczyli po stronie frakcji słowiańskiej, podejmując ekspedycje m.in. w 1013, 1017, 1024.



Burgundczycy przywędrowali znad Odry, a więc dzisiejszej zachodniej Polski, i osiadł nad Rodanem (co ciekawe, do dziś mieszkańcy Burgundii wyróżniają się na tle całej Francji najwyższą obecnością naszej haplogrupy R1a). Cezary był Burgundczykiem i zaangażowany był nade wszystko w wyzwalanie swojego narodu, który ową batalię przegrał z ludami mniej cywilizowanymi, lądując w germańskiej niewoli.
Wcześniejsze badania na podstawie powstałych znacznie później sag dotyczących pochodzenia ( Origo gentis ) widzi kwestię pochodzenia Burgundów w Skandynawii. Z dzisiejszej perspektywy,wydaje się zasadnym aby odrzucić starożytnych historyków. Pochodzenia Burgundów nie dokumentuje żadna ich własna, lokalna saga. Pliniusz Starszy wspominał jako pierwszy o Burgundiones i opisał go jako część ludu Wandalów. Tacyt nie wymienia tej nazwy. Najważniejszym historycznym doniesieniem o oryginalnych korzeniach Burgundów dostarcza dzieło przygotowane przez geografa Ptolemeusza (2.11) w połowie II wielu. Wg Ptolemeusza, Burgundowie mieszkali na wschód od Semnonów i na północy Lugiów między Wisłą i rzekami tworzącymi zachodnią granicę, oreślonymi jako Suebus ( Odra - Szprewa- Hawela w dolnym biegu), czyli w dzisiejszym zachodniej Polsce i części Brandenburgii.

Burgundowie byli już znani Tacytowi i Ptolemeuszowi w pierwszym i drugim wieku. [...] Należeli do społeczności świata wandali, żyjącymi gdzieś pomiędzy Odrą a Wisłą.Podobnego zdania jest prestiżowa Britannica
"Burgundowie byli ludem skandynawskim, którego pierwotna ojczyzna leżała na południowym wybrzeżu Morza Bałtyckiego, gdzie nadal nosi nazwę Bornholm (Burgundarholm w średniowieczu), a około 1 wieku przeniosły się do dolnej doliny rzeki Wisły, ale nie mogąc się tam bronić przed Gepidami, wyruszyli na zachód do granic Cesarstwa Rzymskiego. "Godło BurgundiiXI wiek był w Hiszpanii okresem panowania słowiańskich (scytyjskich władców) z dynastii Amirydów oraz ich słowiańskich wyzwoleńców. Dziś jest to praktycznie zapomniana karta historii. Pewnie dlatego, że burzy ona wszystkie panujące narracje. Słowianie byli ciemni i prymitywni, dopiero chrześcijaństwo ich oświeciło, kontakt z Rzymem i Niemcami lub Bizancjum.
Tymczasem w X wieku Słowianie doprowadzili Kordobę do szczytu jej potęgi, tworząc w Hiszpanii kulturę i państwo, które stało wyżej niż cała reszta Europy. W najgorszym razie można powiedzieć, że islam nie gorzej oświecał Słowian niż chrześcijaństwo. Ale można też zauważyć, że wchłonięcie Słowian do chrześcijaństwa i islamu było wielką siłą napędową obu tych religii. Słowianie wnosili przede wszystkim pluralizm, veto, inne zdanie, inną drogę, rozbijając tym samym unifikujący i paraliżujący imperializm.

- Katalonia (kat. Catalunya) – wspólnota autonomiczna w Hiszpanii, z wyjątkiem oksytańskojęzycznej comarki Vall d’Aran/Val d’Aran
- Andora (Andorra) – państwo w Pirenejach
- Pas Zachodni (Franja de Ponent) – pas wzdłuż wschodniej granicy wspólnoty autonomicznej Aragonii w Hiszpanii, oprócz północnej części tego regionu, w której dominuje język aragoński
- Baleary (Illes Balears) – archipelag na Morzu Śródziemnym, wspólnota autonomiczna Hiszpanii
- Walencja (València) – północna i przybrzeżna część (tzw. predomini lingüístic català określone według stanu z XIXwieku) tej wspólnoty autonomicznej w Hiszpanii (pozostała część jest hiszpańskojęzyczna)
- Katalonia Północna (Catalunya del Nord) – większa, południowa część departamentu Pyrénées-Orientales we Francji
- Alghero (Alguer) – miasto na Sardynii, należącej do Włoch
- Carche (Carxe) – niewielka część wspólnoty autonomicznej Murcja w Hiszpanii





FC Barcelona otworzyła cztery szkółki piłkarskie w Warszawie
Lokalizacja szkółek FCBEscola Varsovia: Praga Północ - ul. Kawęczyńska 44 Bemowo - ul. Obrońców Tobruku 11 Ursynów - ul. Dembowskiego 1 Białołęcka - ul. Picassa W każdym z centrów szkoleniowych będzie trenować ok. 200-250 dzieci. W zależności od ich wieku po roku albo dwóch trenerzy dokonają selekcji.

Barcino staje się Barchinona, a następnie Barshiluna
Do V wieku władzę nad miastem przejęli Wizygoci ( WISŁO-GOCI) w ramach sojuszu zawartego po latach wojny. Według historyków Kartagińczycy mieliby się pojawić w tym rejonie i założyć bazę militarną w ramach podboju Hiszpanii pod rządami Hamilcar Barca.
Królestwo Wandalów w Afryce
Wandale-Wandalowie w 406 poprzez Francję Hiszpanię dotarli do byłej Kartaginy. Zostawili tam też dużo swoich genów, które pozostały do dzisiaj i świadczą do dzisiaj często szerokie twarze oraz niebieskie oczy tamtejszych Berberów (Barbarzyńcy), też nastąpiła u nich zmiana imienia z Wandali na (al)Mora’widów, a u nas na Mora’wian.
Zdobycie Afryki przez Wandalów i inwazja tego plemienia na afrykańskie prowincje Cesarstwa Rzymskiego miała miejsce w latach 429-435. Doprowadziła ona do upadku władzy rzymskiej w Afryce Północnej i powstania na jej miejscu plemiennego państwa Wandalów. W maju i czerwcu 429 Wandalowie przeprawili się pod wodzą Genzeryka przez Cieśninę Gibraltarską do Afryki, w okolicy Tangeru, wykorzystując zamieszki polityczne w Afryce, spowodowane walką złożonego z urzędu namiestnika (komesa) Afryki Bonifacjusza z nowym namiestnikiem Sigiswultem i jego wojskami, które reprezentowały cesarstwo. Ich celem było zawładnięcie bogatą, urodzajną i nie zniszczoną dotychczas działaniami wojennymi prowincją rzymską, ale prawdopodobnie znaczenie miał też fakt, że byli stopniowo z Hiszpanii wypierani przez Swebów i Wizygotów.
15 września wojska bizantyńskie wkroczyły do stolicy Wandalów – Kartaginy. W tym okresie Justynian nadał sobie przydomki Alanicus, Vandalicus i Africanus a państwo Wandalów przestało istnieć. Wersję o Wndalach Afrykańskich potwierdza Kronika Bawarska pisząc, że Polacy są potomkami rozbitych przez Justyniana ODDZIAŁÓW WANDALSKICH.
Łączenie Polaków z Wandalami, w zasadzie zaczyna się od Kadłubka, i rozpowszechnia sie później. Wczesniej raczej określano tak po prostu Słowian (więc i Polacy mogli dostać to miano), a nawet Awarów. Dopiero Kadłubek łączy jednak ściśle Wandalów z legendarną Wandą, a więc Polską. Są jednak i tak ,którzy podważają stwierdzenie Kadłubka że Polacy to Wandalowie dlatego chciał bym przytoczyć Willem van Ruysbroeck 1253 – flamandzkiego franciszkanina - podróżnika Czy Wandalowie wyparowali z Niemiec, Iberii, Sycylii, Balearow i Afryki tak samo jak wyparowali starożytni mieszkańcy Polski: Lugiowie i Wenedowie ? - czy może jakoś jeszcze fikuśniej ? Załączam link do zrodla i fragment ktorego brakuje na stronie Wikipedii poswieconej Wandalom: "Now from Kersona all the way to the mouth of the Tanais there are high promontories along the sea, and there are forty hamlets between Kersona and Soldaia, nearly every one of which has its own language; among them were many Goths, whose language is Teutonic" "The language of the Ruthenians, Poles, Bohemians and Sclavons is the same as that of the Vandals" Teraz od Kersona aż do ujścia Tanais są wysokie przylądki wzdłuż morza, a między Kersona i Soldaia jest czterdzieści osad, z których prawie każdy ma własny język; wśród nich było wielu Gotów, których językiem jest teutoński "Język Rusinów, Polaków, Cyganów i Sclavonów jest taki sam jak w przypadku Wandali
Polska i Polacy to często używane określenia w przypadku Katalonii i jej mieszkańców. Skąd się to wzięło?wedle bizantyjskich źródeł. ..."brat" to po katalońsku "germa", a "siostra" to "germana" - żywa etymologia pojęcia "Germanie" (nie mylić z Niemcami)... ... a teraz pieśń która łączy Polaków i Katalończyków... Luis Lach śpiewa po katalońsku o obaleniu pala u którego uwiązany jest naród kataloński, a Jacek Kaczmarski prognozuje obalenie murów wersja katalońska:Polskie oddziały walczące w hiszpańskiej wojnie domowej w latach 1936-1939.•Fot. Public Domain
Trzecim, najbardziej w obecnej sytuacji aktualnym uzasadnieniem jest podobieństwo dziejów Polski Katalonii. Przynajmniej takie, które dostrzegają mieszkańcy tamtych terenów, którzy twierdzą, że być może nazywa się ich Polakami w związku z licznymi podobieństwami w mentalności i historii. Poza wspomnianą pracowitością przywołują także o wiele większą niż w przypadku mieszkańców innych części Hiszpanii skłonność do introwersji i nieufności, twardy charakter, a także podobieństwa dotyczące walki o niepodległość. Związana jest z tym także historia Polaków, którzy w czasie wojny domowej utworzyli dosyć pokaźną brygadę walczącą przeciwko oddziałom generała Franco. Brygada ta nosiła imię Jarosława Dąbrowskiego i właśnie od swojego patrona zyskała swoje potoczne określenie "Dąbrowszczacy".